سياسي. رهبر. ديدار. نخبگان
ديدار روز چهارشنبه شماري از نخبگان جوان كشور با رهبر معظم انقلاب اسلامي با حاشيههايي همراه بود كه سايت دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت الله العظمي خامنهاي آن را منتشر كرده است.
اين حاشيهها به قلم حسين وزارتي به اين شرح است :
صبح چهارشنبه؟ شماري از نخبگان جوان كشور مهمان رهبرانقلاب هستند تا سومين همايش ملي شان را بعد از اين ديدارو گفتگو آغاز كنند.
مراسم با تلاوت قرآن و شعري در ستايش حضرت علي بن موسي الرضا عليه السلام، آغاز ميشود و قرار است با سخنراني معاون رييس جمهوري و تعدادي از نخبگان ادامه يابد و به سخنان رهبري ختم شود.
*** نسرين سلطان خواه معاون جدبد علمي و فناوري رئيس جمهوري اولين سخنران مراسم است و بعد از او، محمدهادي فروغمند عراقي، راضيه طبائيان، فرشيد اميري، سيدپيمان شريعت پناهي، سماء گليايي، سيداحسان آذرم سا، زهرا محمودي، نفرات ديگري هستند كه به عنوان -نخبگان جوان>، ديدگاهها و مباحث مختلف خود را مطرح ميكنند.
مباحثي نظير توجه به تجاريسازي ايده ها، علوم انساني، لزوم استمرار حمايت از طرحهاي تصويب شده، تقويت بيشتر فرهنگ، تعهد، مشكل گشايي اجتماعي و اصلاح و ارتقاي جامعه در ميان نخبگان، توجه به عنصر معنويت ديني در فعاليتهاي علمي پژوهشي، استفاده از هنر و ظرفيتهاي آموزش و پرورش براي ايجاد و تقويت روحيه نوآوري در جامعه و... مطرح ميشود.
پس از آخرين نفري كه براي مطرح كردن ديدگاههاي خود نوبت داشت، حاضران منتظر صحبتهاي رهبر انقلاب بودند كه ايشان از مجري برنامه ميپرسند: از دوستاني كه قرار بوده صحبت كنند، كسي باقي ماند؟
مجري ميگويد: اگر شما اجازه اجازه بدهيد، همه ي جمع هزار نفرهاي كه اين جا هستند، دوست دارند صحبت كنند... همه ميخندند.
در اين ميان چند تن از دانشجويان از ميان جمعيت، خواستار فرصتي براي بيان صحبت هايشان شدند. اين حركت با واكنش برخي برگزاركنندگان مراسم روبرو شد كه آنها را دعوت به نشستن ميكردند، اما رهبر با اشاره به يكي از همان جوانها گفتند: آن آقايي كه ايستاده بود و نشاندن شان! شما بفرمائيد...
دانشجوي جوان بلند شد و شروع كرد به حرف زدن. صدايش از آن جا به گوش رهبر نميرسيد؟ پشت تريبون آمد و پس از معرفي خود، سخنانش را آغاز كرد. حرف هايش نسبت به سخنرانهاي قبلي رنگ و بوي ديگري داشت. ابتدا از عملكرد صدا و سيما پيرامون حوادث اخير انتقاد كرد و با بيان مثالي از رهبر پرسيد:
آيا صدا و سيماي ما تصوير درستي از كشور و جهان ارائه ميدهد يا تصويري غيرواقعي و كاريكاتورگونه؟
آيا صداو سيما به عقايد مختلف اجازه ي دفاع از خودشان را ميدهد؟ عقايدي كه به خصوص در همين رسانه مورد نقد و يا حتي حمله قرار ميگيرد؟ آيا صدا سيماي ما نقل قولي كه از افراد ميكند و يا رويدادهايي كه روايت مي كند، وفادارانه و منصفانه است؟
بخش دوم سخنان وي موضوع نقد رهبري بود. -من شايد چهار- پنج سال است كه به صورت جدي تر روزنامه ميخوانم و مجلات را مطالعه ميكنم. اين مدت واقعا به ياد نميآورم كه مطلبي را با عنوان نقد رهبري خوانده باشم ... نقد رهبري را هم به شكل عمومي ميشود مطرح كرد و هم به صورت خاص در مجلس خبرگان. من احساس ميكنم اگر چنين نشود، اين شرايط منجر به نفاق و كينه مي شود؟ مثلا يك چيزي كه در ابتدا يك انتقاد ساده است، چون بستر مناسبي براي بيان پيدا نميكند، ممكن است جنبه ي مغرضانه به خود بگيرد و كم كم بي انصافيهايي پيدا شود.>
سخنانش طولاني شده بود. از آقا خواست تا باز هم ادامه دهد و پاسخ شنيد: - من موافقم كه شما ادامه بدهيد. وقت از اول هم تمام شده بود، ولي شما ادامه بدهيد...>
تشكر كرد و اين بار صحبت هايش را با انتقاد از چگونگي برخورد نيروي انتظامي با تجمعات پس از انتخابات ادامه داد:
-اگر مقداري روشهاي اقناعي تر داشتيم و از خشونت به جز در موارد ضرورت استفاده نميكرديم، نظام ما بقاي بهتري نداشت؟ آيا مردم متحدتري نداشتيم؟ چون وحدت واقعي به نظر من بيش از اين كه با نصيحت حاصل شود نتيجه ي رفتار مردم با حكومت و رفتار حكومت با مردم است و رفتار مردم با همديگر است.>
پس از اتمام صحبتهاي او چند نفر به اعتراض بلند شدند تا نوبت براي حرف زدن بگيرند. يكي از آنها گفت: -همين حرفهاي ايشان نشان ميدهد فضاي نقد وجود دارد. ما هم ميخواستيم حرف بزنيم اما به ما اجازه ندادند و فرصت نشد...>
آقا در جواب اعتراضات گفتند: -اين را به حساب كم بودن وقتها بگذاريد و تحمل بفرمائيد. ان شاءالله خداي متعال شرح صدر خواهد داد به همه ي ما كه درست بفهميم، درست ببينيم و درست بيان كنيم.>
حالا ديگر نوبت ميزبان بود. جمعيت، بيصبرانه منتظر سخنان و يا به عبارت بهتر، واكنش آقا بودند.
رهبر انقلاب در لابه لاي سخنان خود به برخي از سوالات و شبهههاي مطرح شده در جلسه پاسخ دادند: -بنده توي جلسات دانشجوئي، دانشگاهي كه اين جا هستند، گاهي كه ببينم حالا بعضيها روي ملاحظه، روي احترام، روي هرچه، بعضي از اين حرفها را كه خيال ميكنند من خوشم نميآيد، نميزنند؟ از نگفتنش ناراحت ميشوم؟ از گفتنش مطلقا ناراحت نميشوم.اي كاش مجال بود تا گفته ميشد، تا آن وقت انسان ميتوانست آن برگهاي بر روي هم گذاشته ي كتاب حرف را، باز كند تا خيلي از حقائق روشن بشود. آينده، البته اين كارها خواهد شد.> آقا از صدا و سيما گفتند و گفتند كه ايشان هم به بخشي از عملكرد اين دستگاه انتقاد دارند اما مثل هميشه انصاف را يكي از شروط نقد سالم عنوان كردند: -در انتقاد از بيانصافي يك دستگاه يا يك كس، خود ما بايد دچار بي انصافي نشويم؟ به اين توجه كنيم.>
رهبر انقلاب نسبت به صدا و سيما دو انتقاد عمده را وارد دانستند و گفتند:
-خيال نكنيد آن حرفهائي كه صدا و سيما ميزند، اين، همه ي حرف هاست؟ نه، خيلي مطلب هست. يك سينه حرف موج زند در دهان ما. اين جور نيست كه هر چه كه انسان احساس ميكند، اين را گفته باشد يا بتواند بگويد. خيلي حرفهاي زيادي هست. شما جوانها الحمدلله باهوشيد، بااستعداديد، به تدريج خيلي از حقائق براي شماها روشن خواهد شد.>
آقا با اشاره به اين سوال كه -آيا صدا و سيما وضعيت واقعي كشور را نشان مي دهد؟> پاسخ گفتند -نه، ناقص نشان ميدهد. خيلي پيشرفتهاي برجسته و بزرگ هست كه صدا و سيما نشان نميدهد. دليلش هم اين است كه شما مجموعه ي مرتبط با حوادث گوناگون، از خيلي از حقائق كشور و پيشرفتهاي كشور مطلع نيستيد؟ نقص صدا و سيماي ماست. والا اگر صدا و سيما ميتوانست همان جور كه تلويزيون فلان كشور غربي با يك سابقه و تجربه ي فراوان و با استفادههاي هنري دروغهاي خودش را راست جلوه ميدهد، واقعيات موجود كشور را درست منعكس كند، شما بدانيد امروز اميد نسل جوان، دلبستگي نسل جوان به كشورش، به دينش، به نظام جمهوري اسلامي اش، به مراتب بيشتر از حالا بود.> و اما انتقاد دوم كه درباره انتخابات بود: -شما خيال نكنيد كه حالا بنده چون رئيس صدا و سيما را انتخاب ميكنم، همه ي برنامههاي صدا و سيما را مي آورند، دانه دانه بنده نگاه كنم، امضاء كنم. نخير، از خيلي از برنامه هاي صدا و سيما بنده راضي هم نيستم؟ از جمله، من راضي نبودم كه از ماه اسفند، بلكه زودتر از اسفند، بعضي از سفرهاي تبليغاتي و حرفهائي كه زده شد و تظاهراتي كه ميشد و مجادلاتي كه انجام ميگرفت، از تلويزيون پخش شود ، كه متاسفانه تو تلويزيون پخش شد.>
اواخر سخنراني انتظار كساني كه ميخواستند بدانند، واكنش آقا به سخنان آن جوان دانشجو درباره -انتقاد از رهبري> چيست به سر آمد و ايشان گفتند:
ما كه نگفتيم از ما كسي انتقاد نكند؟ ما كه حرفي نداريم. من از انتقاد استقبال ميكنم؟ از انتقاد استقبال ميكنم. البته انتقاد هم ميكنند.
ديگر حالا جاي توضيحش نيست؟ انتقاد هم هست، فراوان هست، كم هم نيست؟ بنده هم ميگيرم، دريافت ميكنم و انتقادها را ميفهمم.
