09:27 - 1405/08/25
کد خبر: 86322986

هورالعظیم میزبان دوباره لک‌لک سفید شد

۲۱ مهر ۱۴۰۳، ۱۵:۵۲
کد خبر: 85625529
هورالعظیم میزبان دوباره لک‌لک سفید شد

اهواز - ایرنا - رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان دشت‌آزادگان گفت: یک قطعه لک‌لک سفید پس از بهبود در تالاب هورالعظیم به طبیعت بازگشت.

علی‌سجاد جلالی روز دوشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: این پرنده به دلیل ضعف جسمانی قادر به پرواز نبود و پس از یک هفته مراقبت و تیمار توسط محیط‌بانان و اطمینان از سلامت و توانایی بازگشت به طبیعت، در زیستگاه طبیعی خود رها شد.

وی با اشاره به نقش مشارکت‌های مردمی در حفاظت از حیات‌وحش افزود: تحویل این پرنده از سوی حامیان محیط زیست و همکاری آنان با مجموعه محیط زیست، نمونه‌ای ارزشمند از مشارکت مردم در حمایت از گونه‌های جانوری و بازگرداندن حیات‌وحش آسیب‌دیده به طبیعت است.

جلالی تالاب هورالعظیم را از زیستگاه‌های ارزشمند پرندگان بومی و مهاجر دانست و خاطرنشان کرد: حفاظت از این تالاب و زیستگاه‌های طبیعی، نقش مهمی در تداوم حیات گونه‌های جانوری و حفظ تنوع زیستی دارد و مشارکت عمومی در این مسیر می‌تواند زمینه‌ساز حفاظت موثرتر از حیات‌وحش باشد.

به گزارش ایرنا لک لک سفید با نام علمی (Ciconia ciconia) پرنده‌ای بزرگ جثه از خانواده لک لک‌هاست. طول این پرنده از ابتدای منقار تا انتهای دم حدود ۱۰۰ تا ۱۱۵ سانتیمتر و طول ۲ سر بال در حدود ۱۵۵-۲۱۵ سانتی متر است.

لک لک سفید پرنده‎ای با مهاجرت های طولانی است که زمستان را در آفریقا (مناطق استوایی تا آفریقای جنوبی) یا در هند می‌گذراند. این پرنده در طول مهاجرتش مثل اکثر پرنده های بزرگ جثه دیگر، به دلیل استفاده از جریان های هوای گرم در مسیر مهاجرت، بیشتر سعی می کند که از سطوح پوشیده از آب دوری کرده و مسیر خشکی را برای رسیدن به مقصد ترجیح می دهد.

تالاب هورالعظیم به‌عنوان یکی از مهم‌ترین تالاب‌های کشور، علاوه بر ارزش‌های زیست‌محیطی، نقش بسزایی در کنترل گرد و غبار، تعدیل اقلیم منطقه و حمایت از معیشت جوامع محلی ایفا می‌کند.

این تالاب به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین تالاب‌های مرزی ایران و عراق، در جنوب غرب خوزستان و در محدوده شهرستان‌های هویزه و دشت‌آزادگان قرار دارد و بخش‌هایی از آن تا نزدیکی غرب اهواز نیز امتداد می‌یابد.

هورالعظیم در فاصله حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ کیلومتری اهواز (مرکز استان خوزستان) واقع شده است و طی دهه‌های اخیر به دلیل تغییرات اقلیمی، کاهش ورودی آب و اجرای طرح‌های بالادستی در حوضه‌های آبریز دجله و کرخه، با افت سطح آب و خشکی گسترده در بخش‌هایی از بستر خود مواجه شده است.