به گزارش چهارشنبه شب ایرنا، پرونده فیفادی آبانماه با یک پیروزی برابر فلسطین و یک تساوی مقابل عراق برای تیم ملی فوتبال بسته شد. برخلاف فیفادی ماه گذشته که با ۲ شکست برابر روسیه و ازبکستان همراه بود، تیم ملی این بار بدون شکست بازیهای تدارکاتی را به پایان رساند، هر چند سطح حریفانی که تیم ملی ماه گذشته با آنها بازی کرد، نسبت به حریفان این ماه بالاتر بود.
با این حال نکته مهم تیم ملی در فیفادی ماه آبان و بازیهای تورنمنت بصره، شکسته شدن قفل جوانگرایی و سرعت گرفتن تغییر نسل در تیم ملی بود. میانگین سنی تیم ملی با دعوت از نفرات جوانتر و دعوت نکردن از چند بازیکن بالای ۳۰ سال، از ۲۸ سال در بازیهای ماه گذشته به ۲۵ سال در ماه جاری رسید. قلعهنویی هم امروز در بازگشت به تهران هم وعده داد که جوانگرایی در تیم ملی را ادامه خواهد داد. چنین روندی یک حرکت مثبت و رو به جلو در مسیر جام ملتهای سال آینده و همچنین جام جهانی ۲۰۳۰ بود که سبب شد تا تیم ملی پس از سالها با یک چهره و ترکیب متفاوت در بصره به میدان برود و بازیکنانی که تا پیش از این دعوت نمیشدند یا به آنها بازی نمیرسید، فرصت بیشتری برای بازی داشته باشند.
درخشش بازیکنان جوانتر و نرمشی که قلعهنویی در فیفادی آبانماه برای یک تحول در تیم ملی انجام داد، سبب شد عملکرد تیم ملی در تورنمنت بصره هم مورد استقبال قرار بگیرد و تغییر نسلی که آغاز شده است، نشانههای مثبتی را در بازی تیم نشان بدهد.
با این حال بازی با فلسطین و عراق نشان داد که تیم جدیدی که قرار است ساخته شود، به زمان و بازیهای تدارکاتی قویتر و بیشتری برای آبدیدهتر شدن و باتجربهتر شده احتیاج داد. در کنار جوانگرایی که فاکتور مثبت تیم در تورنمنت بصره بود، باید نیمه خالی لیوان هم دیده شود. به خصوص که هنوز مشکلات دفاعی تیم کشورمان پابرجا بود و در خط حمله هم مهاجمان کشورمان در هر ۲ مسابقه، فرصتسوزی زیادی داشتند و در زدن آخر دقت لازم دیده نشد.
اگر چه نمیتوان تغییرات صورت گرفته در فاز دفاعی و همچنین هجومی و زمان کم برای هماهنگی را در برجسته شدن ضعفهایی که دیده شد، نادیده گرفت اما هنوز ضعف تیم در خط دفاعی همچنان پررنگ و نگرانکننده است. این ضعف به خصوص در بازی با عراق که نسبت به فلسطین، بیشتر توانست مدافعان کشورمان را زیر فشار قرار بدهد، آشکار بود و باید کادر فنی برای اصلاح این وضعیت تدابیر جدیتری را به کار بگیرد.
اگر چه دریافت یک گل در ۲ بازی تورنمنت بصره آماری نیست که به عملکرد خط دفاعی نمره مردودی بدهد اما نگاهی ریزتر به حفرهها و ناهماهنگیهایی که در بخش دفاعی شکل گرفته بود، گویای این است که تیم ملی برای موفقیت در جام ملتها باید سد محکمتری را در جلوی خط دروازه برای موفقیت تشکیل بدهد.
در خط جلوی زمین و نیروهای هجومی هم همچنان که اشاره شد با وجود فرصتهایی که به دست میآمد، مهاجمان به کار گرفته شده، از آمادگی کامل به دور بودند. بازیکنی مانند دنیس درگاهی با وجود موقعیتهایی که داشت، ناامیدکننده بود. همین ضعف سبب شد تا بازی با فلسطین، باز هم سردار آزمون باتجربه و صالح حردانی کارکشته گره از کار تیم باز کنند و در بازی با عراق نیز یک مدافع جوان به داد تیم ملی رسید و بازی را به تساوی کشاند.
در کنار این ضعفها که باید بیشتر از قبل برای برطرف کردنشان روی آنها زوم شود، صحبتهای قلعهنویی درباره اینکه بازیکنان باتجربه برای کمک به ملیپوشان تازهوارد و جوانتر همکاری نکردهاند و انتظار او را برآورده نکردهاند، نشان از مقاومتی دارد که در بخشی از تیم ملی برای جوانگرایی و تغییر نسل وجود داد.
نباید از کنار چنین مسئلهای به سادگی گذشت و باید برای پای کار آمدن بازیکنان باتجربه برای همراهی با نسل جدیدی که قرار است جای آنها را به گیرند، تلاش شود و مقاومتی که در حال حاضر وجود دارد، شکسته شود. به خصوص که یک روز همین بازیکنان مسن و باتجربه، روزی پیراهن تیم ملی را از نسل قبلی تحویل گرفتند و الان هر وقت زمان آن برسد و دیگر کارایی لازم را نداشته باشند، باید به نسل جدید آن را تحویل بدهند.
در چنین شرایطی به نظر میرسد ضعفهای تیم ملی نباید زیر سایه جوانگرایی پنهان شود و قلعهنویی هم با توجه به چالشهایی که در بعد فنی و غیرفنی در کنار نقاط مثبت در بصره دیده شد، مصممتر از قبل برای حل این مسائل پاپیش بگذارد تا با تغییر نسلی که صورت خواهد گرفت، یک میراث از خودش در تیم ملی به جا بگذارد.